Over mij
PERSOONSGEGEVENS
Naam: Epke Zonderland
Geboortedatum: 16 april, 1986
Geboorteplaats: Lemmer
Woonplaats: Heerenveen
Lengte: 173 cm
Gewicht: 69 Kg
FAMILIE
Ouders: Huite en Sophie
Broers: Johan (1984) en Herre (1983)
Zus: Geeske (1981)
FAVORIETEN
Hobby’s: turnen, surfen, zeilen, muziek (maken)
Favoriete turntoestel: rekstok
Favoriete eten: Italiaans
OPLEIDINGEN
Havo (OSG-Sevenwolden, Heerenveen)
VWO (OSG-Sevenwolden, Heerenveen)
Geneeskunde aan de RUG (Rijksuniversiteit Groningen)
TURNEN
Club: TSH (Turncentrum Sportstad Heerenveen)
Persoonlijke trainer: Daniel Knibbeler
RESULTATEN
BIOGRAFIE
Het begin
Toen ik 4 jaar was, heb ik mijn eerst gymnastiekles gehad. Mijn zus en broers zaten ook al op gymnastiek, en het leek me leuk om ook eens een keer mee te doen. Omdat ik er plezier in had, ben ik ook lid geworden van de plaatselijke gymvereniging DOS Lemmer. Hier trainde ik 1x per week. Buiten dat ik turnen erg leuk vond om te doen, bleek ik ook talent te hebben. Wij wonnen alle 4 regelmatig de prijzen in de regionale wedstrijden. Toen ik 5 jaar was adviseerde een trainer mijn ouders dan ook om naar het steunpunt van VKH in Joure te gaan. In Joure waren meer mogelijkheden. Samen met mijn broer Johan heb ik daar vervolgens één jaar getraind. Helaas werd het steunpunt na een jaar opgeheven. Gerard Speerstra, die daar bij VKH stage liep, studeerde op dat moment af aan het CIOS. Hij startte een nieuwe Herenploeg bij WIK-F.T.C. in Heerenveen, waar Johan en ik ook mee naar toe mochten. Onze oudste broer Herre, die in de tussentijd bij DOS Lemmer was gebleven, kreeg ook de mogelijkheid om mee te gaan. WIK-F.T.C had al een behoorlijke damesploeg op dat moment, maar de afdeling Heren-turnen begon op dat moment met 6 jongens. Ook onze zus Geeske ging toen met ons mee naar Heerenveen om daar te trainen.
Professionalisering
Een jaar later werd er een spiksplinternieuwe Turnhal voor het CIOS gebouwd. De hal was van de modernste dingen voorzien, zoals een valkuil, tumblingbaan, gordels etc. Dat is een van de redenen waardoor het kleine groepje heeft kunnen uitgroeien tot een echte topclub. Uiteraard is een goede accommodatie niet het enige wat nodig is om tot de top van de wereld te kunnen behoren. We begonnen in Heerenveen met 10 uur trainen per week, wat in een aantal jaren is uitgebouwd naar 21 uur. Ook hebben we op eigen kosten trainingsstages gehouden, en aan wedstrijden meegedaan in het buitenland. We gingen dan met een groepje van 4-6 jongens, waarvan vaak 1 of meer ouders meegingen. We werden dan regelmatig ondergebracht in gastgezinnen, maar het gebeurde ook, dat we met onze caravan op de camping stonden. De ouders maakten er dan een soort vakantie van. Op deze manier konden we, en voornamelijk Gerard, kennis vergaren die we nodig hadden om ons verder te kunnen ontwikkelen. Landen waar we naar toe zijn geweest zijn: Frankrijk, Oostenrijk, Zwitserland, Engeland, Tsjechië en Luxemburg. Vanaf mijn 12e werd ik ook naar internationale wedstrijden gestuurd door de Bond. Al deze Internationale gebeurtenissen vond ik erg leuk, en waren tevens een stimulans om hard te blijven trainen. Ik heb in deze jaren veel ervaring kunnen opdoen, waar ik in mijn verdere carrière veel aan heb gehad.
Internationale doorbraak
Op het moment dat ik in de derde klas kwam van de middelbare school, was er de mogelijkheid om ook in de ochtenduren te trainen. De uren die ik dan miste kon ik vervolgens inhalen in andere klassen of d.m.v. zelfstudie. Ik zat namelijk op een LOOT-school. Deze school hield rekening met het drukke schema van topsporters. Hierdoor heb ik mijn trainingsuren kunnen uitbreiden naar 29 uur per week. Op mijn 14e deed ik voor het eerst mee aan het EK-Junioren in Bremen. Vier jaar later in 2004, was mijn internationale doorbrak op het EK-junioren in Ljubliana. Ik werd hier 4e op de meerkamp, en 2e op rekstok. In datzelfde jaar werd ik voor het eerst in mijn turncarrière Nederlands Kampioen. In totaal heb ik aan 6 Europese en 4 Wereldkampioenschappen mogen deelnemen.
Heden
In september 2006 ben ik begonnen aan de studie Geneeskunde. Vanwege het feit dat je voor deze studie in verhouding met andere universitaire studies veel verplichte uren en practica hebt, is het niet de makkelijkste studie om te combineren met topsport. Ik heb toch voor deze studie gekozen, omdat mijn topsportcarrière niet voor eeuwig is. Ik vind het belangrijk dat ik, ook na mijn turncarrière, de mogelijkheid heb om datgene te doen wat ik graag wil. Uiteraard wil ik niet dat de studie ten koste gaat van mijn sport. In het begin van het jaar was het dus wel spannend. Gelukkig verliep het jaar goed, en heb ik 80% van het eerste studiejaar kunnen afronden. Qua sport was het ook een enorm succes. Naast een succesvolle EK, heb ik me tijdens de Wereldkampioenschappen weten te kwalificeren voor de Olympische spelen. Een aantal jaren geleden was dat totaal onrealistisch voor mij, en nu is het gewoon werkelijkheid geworden. Door volgend jaar in maart/april vormbehoud te tonen kan ik mijn ticket verzilveren. Dit Olympisch jaar wil ik zo goed mogelijk benutten. Daarom zal ik aankomend jaar mijn studie op een lager pitje zetten, en alleen de resterende 20% van het eerste jaar afmaken.